REEM Makaleler

Uzmanlarımız ve psikologlarımızdan son makaleler burada listelenmektedir.

Çocuktur Korkar mı? Fobi mi?

Çocuktur Korkar mı? Fobi mi?

Korku ilk doğduğumuz andan beri bizi yaşamda tutan doğal ve gerekli bir duygudur.Hayatta karşılaşılan tehlike anlarında kişinin kendisini koruyabilmesi ve savunabilmesi için,örneğin karşıdan hızla gelen bir araba gördüğünde,saldırgan bir köpekle karşı karşıya kaldığında, korkuya optimum düzeyde ihtiyacı vardır.O sürede kalp atışları hızlanır.Beyin vücuda ‘kaç’,’dikkatli ol’ mesajını gönderir.

Kişinin korku sayesinde fiziksel ya da ruhsal bütünlüğüne zarar gelmemiş olur.
Korkunun nedeni olan nesnesi vardır.Köpekten korkulur,hızlı gelen arabadan korkulur..Fobide ise neden olacak nesnesi yoktur.Anlamsızdır kendisine zarar gelmeyeceğini bilse bile korkmaya devam eder.Örn.Türkiye’de yaşayan bir çocuğun aslandan korkması ve fobi haline gelmesi gibi.

Fobilerin hangi çeşitleri var ?

Özgül fobiler: Spesifik bir nesne ya da durumdan sürekli korkmaktır.

Hayvan türü: Korkunun kaynağı, hayvanlar ya da böceklerdir.

Doğal çevre türü: Korkunun kaynağı, doğal çevredeki nesnelerdir (fırtına,rüzgar yükseklik ya da su gibi).

Kan-enjeksiyon-yara türü:Korkunun kaynağı yara,kan,bedensel deformasyon yada tıbbi müdahale olabilir.

Durumsal tür: Korkunun kaynağı, toplu taşıma araçlarına binme, tüneller, köprüler, asansörler, uçağa binme, araba kullanma ya da kapalı yerler gibi özgül bir durumdur.

Diğer tür: Korkunun kaynağı, yukarıdakile¬rin dışında kalan bir uyarandır. Tıkanıp boğulma, kusma ya da bir hastalığa yakalanma korkusunu ve “boşluk” fobisini (kişi, duvarlardan ya da yaslanacağı yerlerden uzak olunca düşmekten korkar) kapsayabilir.

Dünyaya yeni gelmiş ,herşeye yabancı bir bebek gürültüden ani hareket eden nesnelerden korkarken, 2-3 yaş aralığında yüksek ses, gök gürültüsü gibi şeylerden korkarlar.3-5 yaş arası çocuklarda gelişmekte olan hayal gücü; korkunun kaynağını gerçek nesnelerin yanında hayali ürünler yapar.5-12 yaş arası çocuğun çevreyle olan etkileşimi artmıştır.Gerçekle hayali ayırt etmeyi,kuralları öğrenmiştir.Bu yaştaki çocuğun korkuları daha çok hırsızlık,toplumsal sistem içinde cezalandırılma,bedensel yaralanmalar üzerine yoğunlaşır.

Peki çocuklarda doğal olarak tanımlayabileceğimiz bu korkular ne oluyor da fobiye dönüşüyor ?
Kendi çocukluğumuzdan belki şöyle bir diyalog tanıdık gelebilir.
Anne: Hadi bakayım ye yemeğini.
Çocuk:Yemek istemiyorum.Ben bunu sevmiyorummm.
Anne:Bak şimdi öcüler gelicek.Aç bakayım ağzını.
Anne ve baba için oldukça pratik ve sonuç odaklı gözüken bu tarz diyaloglar çocuğun korkularının pekişmesine,zihinlerinde ebeveynlerinin de onayladığı bir korku kaynağı oluşmasını sağlar.Bebeklik ve çocukluk döneminde farklı nedenlerle korkutulan çocuk yanlış ebeveyn tutumları nedeniyle korkmayı öğrenmiştir.Korkusu,sürekli bir kaygıya ve dolayısıyla fobiye dönüşmüştür.

Psikolog
Ezgi Demirer
http://www.reemnp.com

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir